Er wordt veel gedebatteerd over het aanpakken van louche uitzendbureaus, meestal met de constatering dat wetgeving daarvoor ontbreekt. Die wetgeving is er al — ze heet de Wtta, en wie nu een SNA-keurmerk heeft, doet in de praktijk al het meeste van wat straks gevraagd wordt.
Terwijl gisteravond de lijsttrekkers bij RTL Nieuws een debat aan het voeren waren over o.a. het inperken van louche uitzendbureaus om de positie van arbeidsmigranten te verbeteren gezien wetgeving daarvoor ontbreekt, dacht ik bij mijzelf, voor welk keurmerk heb ik mijn werkgever dan laten goedkeuren?
Voor de aankomende Wet toelating terbeschikkingstelling van arbeidskrachten (Wtta, 1 jan 2027) heb ik voor onze organisatie een SNA-keurmerk gehaald. Dit ter voorbereiding op een soepele toelating tot het uitleensysteem dat door de overheid gereguleerd gaat worden. We zijn streng geaudit (door de TÜV) op eventuele misstanden (betalen we loonbelasting, BTW, betalen we gewerkte uren uit, regelen we huisvesting netjes, doen we aan ID-controle, hebben we werkvergunningen) en nu is de grap, wij hebben niet eens buitenlandse arbeidskrachten in dienst, alleen maar Nederlands universitair geschoolde ingenieurs, maar we zijn wel verplicht hier aan mee te doen. De wet hoeft alleen nog door de Eerste Kamer.
Maar geen enkele lijsttrekker of mediakanaal haalt deze wet aan. In mijn ogen lijkt dit al een goede oplossing voor (een deel van) het probleem (en een effectiever debat erover). Waarom wordt dit niet genoemd?
Deze tekst verscheen op 20 oktober 2025 op LinkedIn en staat hier ongewijzigd, op drie punten na: de wet is bij haar volledige naam genoemd (het woord toelating ontbrak), een schrijffout in “uitleensysteem” is hersteld, en de mijlpalen staan in het kader hierboven — de datum die voor inleners telt is 1 januari 2028, niet 2027.
Ik heb dit traject van binnenuit gedaan: SNA-certificering in 2022 en ISO 9001 in 2021, inclusief de audits en het borgen ervan in de dagelijkse praktijk. Loop je tegen dezelfde vragen aan, dan denk ik graag mee.
